👩🎤पितृत्व.. अधिकार ? प्रमोदजींचा फोन... मँडम, माझी व्यथा सांगू का.. त्यावर जरूर लिहा.. ते सांगू लागले.. " मँडम, बालपणी मी खूप हूड होतो. माझे वडिल व्यसनी, जुगारी होते. आणि संतापी होते. संतापाच्या भरात आम्हा मुलांना बुटाने,पट्ट्याने ,लाथेने मारायचे.सूज,जखमा,सोलवटणे,खोक पडणे.. सर्व नित्याचे.. पित्याचा अधिकार..अहंकार जागा व्हायचा..गाजवला जायचा.. खरं म्हणजे.. त्यांची वाढती व्यसने आणि तुटपुंजे उत्पन्न यामुळे ते चिडचिड करायचे.पण हे न लक्षात घेता.. बळीचा बकरा आम्ही व्हायचो... मँडम.. माझे लग्न झाले, आणि संकल्प केला.. व्यसन करायचे नाही, आणि मुलांना मारहाण तर सोडाच चापटीसुद्धा नाही. आज मुलगा चाळीस वर्षाचा आहे.. त्याला मुलगा आहे.. पण.. संकल्प चालू आहे. हातसुद्धा उगारायचा नाही...."" . ऐकून माझे डोळे पाणावले.खरचं.. माता-पिता बनणे म्हणजे काही मोठी मर्दुमकी नाही.. प्रत्येक सजीव मातापिता बनतो.त्यात कसला आलाय अधिकार? आत्मपरीक्षण जरूर हवे! मुले हूड..द्वाड ,निगरगट्ट का बनतात?आपण कुठे तरी कमी पडतो.. आपण जे मिळेल ते व्यसनात घालवतो.. उधळतो..आणि मग..त्यांच्यावरच राग...
Comments
Post a Comment