बोन्साय.. कथा...💐
#कथा स्पर्धा.. # बोन्साय.. कौटुंबीक.. सामाजिक. मी सज्जात उभी राहून ,समोरच्या गच्चीत बघत होते... " हं.. हापस जोरात! अस्सा.." " हो थोडा मागे.. घे.. डावीकडे !हं.. बास्स !" " सोड सैल ! खेच.. खेच .. जाऊदे अजून उंच!" वगैरे उद्गार आसमंतात घुमत होते.. दोन पतंग.. नील, धवल,विशाल आकाश पटलावर ..वाऱ्यावर झुलत.. रश्मींना चूंबत.. नाचत ,थरथरत बाचाबाची करत होते. मी मोहरले. तेवढ्यात.. फोन रूणझुणला.. रमा आनंदाने... " उद्या सकाळी लवकर निघायचे हं! शेतघर.. भेट.." ठरल्याप्रमाणे .. गणपती बाप्पा मोरया.. घोषात आम्ही गाडीत बसलो.. काळीभोर डांबरी सडक हिरवीगार किनार लेऊन वळवळत होती.. जगजित सिंगच्या मखमली सूरांवर मने तरंगत होती. कच् कन् गाडी थांबली.. खाली उतरलो. उंच उंच भुरे..गहिरे.. हिरवे डोंगर,जणू स्थितप्रज्ञ योगी! हिरवेगार मळे.. जणू पाचूची खाण! गगनचुंबी ताड.. माड.. लेकुरवाळ्या .गर्भ. भाराने वाकलेल्या वेली..लपेटलेलं धुकं.. गारठलेले दवबिंदू.. त्यावर नाचणारी सुवर्ण रश्मी.हरित सळसळती पाने . रसरशीत फळे... रंगीत गंधीत फुले.. गुणगुणते भुंगे अन् भिरभि...