Posts

Showing posts from December, 2019

सदिच्छा..

🌷खळखळत राहो हास्य..... ... सागरा सम। सळसळत राहो आरोग्य ... ... ... निर्झरासम। उजळत राहो कर्तृत्व... .... .... .. कुसुमासम। लखलखत राहो जीवन.. ... ... ..सुवर्णा सम। नववर्षदिनी हिच प्रार्थना.. सुखी ठेवा देवा,सकलजना।🌷 उन्नती गाडगीळ🙏

परामर्ष..💐

🙋🏼 परामर्ष.. डिसेंबर महिन्यात मेसेंजर मधे अनेक मेसेजेस आले त्यापैकी. काही निवडक मेसेजेसचा मी येथे आवर्जून उल्लेख करते.. **** एका वयोवृद्धाने लिहिले आहे.. वयोवृद्धांची हट्टी, अविवेकी, अविचारी, लालची ,हुकूमशाही वृत्तीच .. वृद्धाश्रमाची वाट दाखवते.. हे तुमच्या लेखातून पटले.आत्मपरीक्षण केले. आणि सतत दोन वर्षे मी माझ्यात बदल केले. मन व घर शांत झाले.. नाते सांधले.ताई.. धन्यवाद. ****एका मुलीने लिहिले आहे.. मँडम तुमच्या लेखामुळे अर्थिक नियोजन, खर्चावर नियंत्रण, स्वावलंबन याचा मी संकल्प केला आहे.. आणि वायफळ खर्च कमी करून, चंगळवादी न बनता..मुलाला डॉ. करणार.. मँडम.. तुमच्या मुळे माझी चिडचिड पण कमी झाली....So sweet of you.😊😀 **** एक मेसेज.. खाली आठ काँलेजिअनस् ची नावे आहेत.. मँडम.. आम्ही सर्वांनी मिळून संकल्प केला आहे... व्यसन मुक्त होणार.. उद्या चे माता .. पिता.. आम्ही.. आरोग्य नाही बिघडू देणार.. आई शप्पथ!!! आईबाबांच्या जीवावर चैन करायची नाही..फक्त भारतातच आईबाबा मुलांना 25वर्षापर्यंत पोसतात. आणि मुलांना तो हक्क वा टतो.  हे तुमचे शब्द जिव्हारी लागले.आणि पटले. आणि गेले अठरा...

पितृत्व.. अधिकार?

👩‍🎤पितृत्व.. अधिकार ? प्रमोदजींचा फोन... मँडम, माझी व्यथा सांगू का.. त्यावर जरूर लिहा.. ते सांगू लागले.. " मँडम, बालपणी मी खूप हूड होतो. माझे वडिल व्यसनी, जुगारी होते. आणि संतापी होते. संतापाच्या भरात आम्हा मुलांना बुटाने,पट्ट्याने ,लाथेने मारायचे.सूज,जखमा,सोलवटणे,खोक पडणे.. सर्व नित्याचे.. पित्याचा अधिकार..अहंकार जागा व्हायचा..गाजवला जायचा.. खरं म्हणजे.. त्यांची वाढती व्यसने आणि तुटपुंजे उत्पन्न यामुळे ते चिडचिड करायचे.पण हे न लक्षात घेता.. बळीचा बकरा आम्ही व्हायचो... मँडम.. माझे लग्न झाले, आणि संकल्प केला.. व्यसन करायचे नाही, आणि मुलांना मारहाण तर सोडाच चापटीसुद्धा नाही. आज मुलगा चाळीस वर्षाचा आहे.. त्याला मुलगा आहे.. पण.. संकल्प चालू आहे. हातसुद्धा उगारायचा नाही...."" . ऐकून माझे डोळे पाणावले.खरचं.. माता-पिता बनणे म्हणजे काही मोठी मर्दुमकी नाही.. प्रत्येक सजीव मातापिता बनतो.त्यात कसला आलाय अधिकार? आत्मपरीक्षण जरूर हवे! मुले हूड..द्वाड  ,निगरगट्ट का बनतात?आपण कुठे तरी कमी पडतो.. आपण जे मिळेल ते व्यसनात घालवतो.. उधळतो..आणि मग..त्यांच्यावरच राग...

Yes.. I can..

🌷Yes...I can.. ओहो.. काय मस्त वास येतोय.... मसाला .. मस्तच.. असे उद्गारतच विभा आत शिरली. "काकू, तुम्ही बिझी आहात ना, तेवढ्यात मी सटरफटर सामान घेऊन येते. मग मला जरा केकची पाककृती सांगा..आता केक बनवायला शिकणार मी काकू ! विश्वास नाही बसणार तुमचा..नुसत्या  वैविध्यपूर्ण केकवर आमचे द.म. 4000₹ खर्च होतात.... असे बोलून स्कुटीवरुन पळाली.. अर्ध्या तासाने परत आली. वैतागून.. "काकू, साध्या सुध्या गोष्टी इतक्या महाग करून ठेवल्यात न.. खरचं अवघड आहे..मी MBA  आहे हो.. पण खाद्यपदार्थावरच्या खर्चावर आळा कसा घालावा.. kitchen design करुन घेतले. एकदम पाँश!!!पण..द.म. खाद्यपदार्थ वर अफाट खर्च.. त्याचे व्यवस्थापन कसे करावे समजत नाही.. मी हासून म्हणाले.. "अग,तुम्ही असे म्हणता..मग आम्ही काय म्हणावे ग? आम्ही सततच आमच्या बरोबर आणखी एक कुटुंब पोसले.. शिवाय सतत पाहुणे--रावळे!!! पण।.. कधीच कुणीच विन्मुख /उपाशी राहिले नाही.. विभा.. बघू बरं तू काय काय आणलेस? अनेक .. आकर्षक पाकिटे... दाण्याचे कूट,चटण्या, मसाले, लोणची,जँम,पापड, मँगी,सर्वात कहर म्हणजे.. विविध सूप्स,ढोकळा वगैरे पँक.. अने...

Yes..I can..💐

🌷Yes...I can.. ओहो.. काय मस्त वास येतोय.... मसाला .. मस्तच.. असे उद्गारतच विभा आत शिरली. "काकू, तुम्ही बिझी आहात ना, तेवढ्यात मी सटरफटर सामान घेऊन येते. मग मला जरा केकची पाककृती सांगा..आता केक बनवायला शिकणार मी काकू ! विश्वास नाही बसणार तुमचा..नुसत्या  वैविध्यपूर्ण केकवर आमचे द.म. 4000₹ खर्च होतात.... असे बोलून स्कुटीवरुन पळाली.. अर्ध्या तासाने परत आली. वैतागून.. "काकू, साध्या सुध्या गोष्टी इतक्या महाग करून ठेवल्यात न.. खरचं अवघड आहे..मी MBA  आहे हो.. पण खाद्यपदार्थावरच्या खर्चावर आळा कसा घालावा.. kitchen design करुन घेतले. एकदम पाँश!!!पण..द.म. खाद्यपदार्थ वर अफाट खर्च.. त्याचे व्यवस्थापन कसे करावे समजत नाही.. मी हासून म्हणाले.. "अग,तुम्ही असे म्हणता..मग आम्ही काय म्हणावे ग? आम्ही सततच आमच्या बरोबर आणखी एक कुटुंब पोसले.. शिवाय सतत पाहुणे--रावळे!!! पण।.. कधीच कुणीच विन्मुख /उपाशी राहिले नाही.. विभा.. बघू बरं तू काय काय आणलेस? अनेक .. आकर्षक पाकिटे... दाण्याचे कूट,चटण्या, मसाले, लोणची,जँम,पापड, मँगी,सर्वात कहर म्हणजे.. विविध सूप्स,ढोकळा वगैरे पँक.. अने...

Ego. . Go. 💐

Ego.. Go..🏀 दीपक.. B.E.  एका नामवंत कंपनीत उच्चपदस्थ. बंगला, गाडी, सोज्वळ पत्नी, सुंदर मुले..सुखवस्तु कुटुंब.. हासत खेळत मजेत..एकेक वर्ष चालले होते.. खाजगी कंपनी म्हणजे.. पारदर्शी काचेचे एक .. मत्स्यालय.. रंगीबेरंगी माश्यांनी एका परीघातच फिरायचं..तोंड दाबून!!! तस्सच काहीसं दीपकचं.. सूट..बूट.. टाय..पाँश रहायचं.. परफ्यूम च्या फवाऱ्यात तोंड मिटून हसायचं.. अवैध ,दिसलं तरी डोळे मिटून बसायचं... असचं चाललं होतं.. पण.. एक दिवस अस्मिता दुखावली..वादावादी झाली. आणि क्षणात दीपकने नोकरी गमावली. नाव दीपक.. पण तेजच निमालं! नैराश्य, औदासिन्य ,अनारोग्य सर्वानी घेरलं... पुनश्च .. भेंडोळीं सह..भटकंती.. वणवण..भण भण.. तणतण.. चणचण!!! अधिकारी पद महा वाईट्ट असतं.. कमी प्रत.. चालत नाही. तितकीच उत्तम मिळत नाही.. सर्व त्रांगड!!! अश्या नाजूक क्षणी..पद.. प्रतिष्ठा..यांचा फुटलेला फुगा परत फुगवता येत नाही ,दुसरा फुगा(क्षेत्र) जो मिळेल तो..आणि जसा असेल तसा घ्यावा लागतो. मनातील EGO ला.. GO म्हणणे आवश्यक हे जाणून... एक दिवस त्याने सभोवताली संपर्क साधला. ..आणि 7मुले गोळा केली.. आणि रोज .....

जीव..💐

👪 जीव.. ओसंडून वाहणाऱ्या कचराकुंडीने जीव नकोसा केला होता. तरीही.. तेथेच तळ ठोकून, डोंबारी जीव तोडून ढोलकं बडवत होता..पोटची पोर इवला जीव मुठीत धरून दोरीवरून चालत होती.. ते बघताना आईचा जीव टांगणीला लागला होता.. डोंबाऱ्याचा मुलगा जीवाच्या आकांताने ओरडून.. वाडगा फिरवत होता.. बघे जीव ओतून जीवाशी चाललेला खेळ बघत ,टाळ्या पिटत होते.ती मुलगी खाली उतरताच सर्वांचाच जीव भांड्यात पडला. कथलाच्या वाडग्यातील खणखणती नाणी बघून डोंबाऱ्याचा जीव सुखावला.. दोन जीवाची असलेली ती डोंबारीण विचार करू लागली.. "'पोटात वाढणारा जीव मुलीचा असावा..उद्या मोठी पोरं सासरी गेल्यावर .. या कोवळ्या जीवाला दोरीवर चढवता येईल,धंदा चालू राहील.. डोंबाऱ्याचा मुलगा विचार करू लागला.. हा वाडगा फिरवत किती दिवस  जीव रमवायचा? रातच्या शाळेत जाऊन अभ्यास करून.. शिपाई गडी व्हायला हवे अन् जीवापाड मेहनत करून,एखादे खोपटे बांधून ,त्या रंगीसोबत दोन जीवांनी एकजीव होऊन जगले पाहिजे.. दोरावरुन खाली उतरलेल्या मुलीला वाटले.. सर्व कुटुंब माझ्या जीवावर पैसे मिळवतात, पन् मला एक बी पैसाा देत नाहीत. मी पन पैसेवाल्या गड्यावर ...

आई---बाबा सुद्धा.. ना..💐

👪आई--बाबा सुद्धा न.. *तू ही रे..* सिनेमा बघत होते. मनात खात्री पटते तेव्हा नायक नायिका एकमेकांना अलिंगन देतात.. (प्रेम दृश्य पाहून) त्यांची आठ..नऊ वर्षाची मुलगी एकदम तोंडावर हात ठेवून.. डोळे विस्फारत.. हळूच दरवाजा बंद करते आणि सहज उद्गार काढते ...** *."'शी..बाबा..आजकालचे आईबाबा दरवाजा सुद्धा बंद करत नाहीत !""* आणि सिनेमा समाप्त होतो... सिनेमा संपता..संपता.. पालकत्वाला सुजाण करुन सोडतो.. काळ कितीही पुढे चालला, तरीही मुलांना पालकातील नैतिकतेच्या वर्तनाच्या  अपेक्षा त्याच आहेत... ***एक पुजारी सांगत होते.. एक 10वर्षाची बालिका विचारत होती.. "'काका , हा गणपती सर्वांना पावतो ना? मग माझ्या आईबाबांचा डिव्होर्स होऊ नये अशी मी प्रार्थना केली तर तो ऐकेल का? रोज रोज.. आईबाबां भांडतात मी कंटाळले..मला दोघेही हवेत हो."" ***सध्या शाळांतून मानसोपचारतज्ज्ञ नेमले जातात. ते मुलांची चर्चा सत्रे घेतात.. तेव्हा 7ते 15वयोगटातील बालकांच्या इवल्या मेंदूत घरातील प्रसंगांचे/मोठ्यांच्या स्वैर प्रेमाचे वा भांडणाचे ..ताणतणावांचे ..प्रदर्शन बालमनावर ठसते.त्याचे ...

मंगलाष्टक.. बटू साठी..

👨🏼‍🔧मंगलाष्टक.. (माझी सखी गीताच्या मागणीनुसार .. बटूसाठी गोड आशीर्वाद सह.. मंगलाष्टके देत आहे..) 🌹मंगलाष्टक🌹 चाल.. (स्वयंवर झाले सीतेचे..) विरुपाक्षाचे स्मरण करूनी, वंदू ,...विघ्नहरा.. आरगे लक्ष्मी कुलस्वामिनी, नमुया..विघ्नेश्वरा.. निर्विघ्नपणे कृपादृष्टीसह कार्यसिद्धी ही करा.. *उगवला सोन्याचा दिन खरा..*****।।धृ.।। 4 माघ कृ.तृतीयेचा रविराज नभी उगवला.. कालभैरव न् मंगळवारचा योग की हो साधला। सहस्त्र रश्मी प्रकाशाचा,तेजोमय तारा.... *** *उगवला सोन्याचा दिन खरा***** 4 अभ्यंग हे स्नान घालते निर्मळ ही सरिता.. औक्षणासह आशीष देती.. देवयानी अन् लता..। असिम सुखाने ..भरले सारे..दिन आनंदाचा खरा.. *** *उगवला सोन्याचा दिन खरा..****4 वाद्य वृंद हे जुळले सारे..सजली प्राजक्ता.. सुहास्य वदने सज्ज स्वागता..विलास सर्वदा.. सद्गद होऊनी.. बटू .. चिन्मय.. प्रार्थी हो ईश्वरा... *** *उगवला सोन्याचा दिन खरा..* ***4 गायत्रीचा मंत्र जपुनी..नमावे हो भास्करा.. नव्या युगाचे तंत्र जाणुनी.. आळवी..रे..सुस्वरा.. ज्ञानाची ही दीक्षा मागुनी..उद्धरी रे.. धरा.. ***  *उगवला सोन्याचा...

तोंड दाबून..

👩‍🎤तोंड दाबून.. मी आणि शैलू अरूणाकडे गेलो होतो.  शैलूने तिच्या वृद्ध सासऱ्यांना वाकून नमस्कार करताच.. सासऱ्यांनी अतिप्रेमाने तिला जवळ ओढून,मिठीत  कुरवाळत राहिले. शैलू अगदी संकोचून गेली.. ते बघताच..मी म्हणाले.. "' काका, मी आपणास येधूनच नमस्कार करते हं!'" मला कुणी तुसडी/शिष्ट पदव्या दिल्या तरी चालतात.पण पुरुषांने मिठ्या मारणे..कुरवाळणे नाही चालत!!! अरूणाने नजरेनेच मला .. **यथार्थ कृती**** अशी पावती दिली. आम्ही अरुणाच्या घराची सजावट, तिचे भरतकाम वगैरे बघत होतो. ती उपमा करत होती. तिने एकप्लेट भरून सुमी(मोलकरीण)जवळ देत .. "'आजोबांना नेऊन दे!'" सुमी किळसवाणे .. "'काकू.. तेवढं सोडून काय पण काम करणार.. ते काम नका सांगू.." सुमीची बडबड.. ""हा म्हातारा नाय!चळलेलं कुत्रं हाय !!! दिसली बाई की चाटतो जिभलं!!!"" अरुणा आत येऊन आगतिकतेने... '" नक्को केलयं ग सासऱ्यांनी.. त्यांच्या लाळघोटेपणाने मोलकरणी टिकत नाहीत...मैत्रिणी फिरकत नाहीत.. माझ्या सासुने जन्म भर सोसलं..आता आम्ही.. माझ्या नातीच्या ...

विहिण...💐

🌸 विहिण ..(वरमाईने.. ही विहीण म्हणून वधुपक्षाला दिलासा देणे..) विहीण..💐 भरल्या सागरा,ओढ सरितेची ग.. तश्शीच .. पुष्करला जोड श्रृतीची ग। विहीणबाईं .. तू कष्टी होऊ नको ग.. तुझी श्रृती च बनली माझी लेक ग। हिरव्या साडीला रेशमी किनार ग... श्रृती झाली ग जोगांची सून .ग। तिच्या वेणीत सुवर्ण फूल ग... तिला पडलीये.. *पुष्कर* ची.. भूलं ग। तिच्या भाळी... चंद्राची कोर ग.. तिच्या कानात.. निलरत्नी मोर..ग। तिच्या नाकात हिऱ्याची नथनी ग.. माझी सून.. एक लाखांत देखणी ग। तिच्या पायात रूणझुण पैंजण ग.. गौर कंठात *पुष्कर* गूंफण..ग। तिच्या दिमतीला गाडी सजली ग.. तिला कलबुर्गीला... अलगद नेणार ग। विहीणबाईं.. तू नको ढाळू आंसू ग.. तिचे  . जपणार.. मी सतत .. हांसू ग। धन्यवाद🌷 उन्नती गाडगीळ🌹🙏

प्रार्थना...

🌷एका सखीच्या मागणी वरून मी पंचभूतांना उद्देशून एक  *गर्भवती साठी *प्रार्थना** तयार केली आहे. ती परत देत आहे.. 🌷🌷प्रार्थना🌷🌷 रविराज तुला नमन करीते भावे.. तेज:पूंज बाळ मज व्हावे। अनिला तू रे..अवखळ, नटखट भारी.. आरोग्याची देई शिदोरी। जलदेवी गे.. होऊ कशी उतराई? संजीवन बाळा.. देई। गिरीराज , तुला साकडे घाली आई.. खंबीर वृत्ती अन् उंची देई। वृक्षवल्ली या..शांत घनदाट.. मम बाळासि दावी.. वाट। हसरं चांदणं ..शीतल हे चंद्राचं.. रुप गोजिरं होवो बाळाचं। निसर्ग देवासी वंदन करते भावे.. शतगुणी बाळ माझे व्हावे। धन्यवाद🌷 उन्नती गाडगीळ🌹🙏

दर्पोक्ति...

🌸 दर्पोक्ति... चार दिवसांपूर्वी माझ्या मैत्रीणीची सख्खी बहिण माझ्या घरी आली होती.. अर्थातच मी .. सतत आत्ता ती हवीच होती.. वगैरे.. तिची आठवण काढत होते... तिच्या कपाळावर आठ्यांचे जाळे पसरले.पटकन..ती म्हणाली.. "' तुझी मैत्रीण आहे ती. पण स्पष्ट करते.. तिच्याशी संबंध ठेवू नको. अत्यंत दूष्ट आहे ती..ती अशीच वागली.. तश्शीच वागली..हे शोभलं का तिला.. आम्ही संबंध तोडले आहेत.."' मला खूप हसू आले... मी तिला विचारले.. ""तू स्वतः च्या डोळ्याने काही पाहिलेस? स्वतःच्या कानाने काही ऐकलेस?त्या वेळी तू जाऊन मदत केलीस?.. ती पण आजारी च होती. सर्वच संकट तिने एकटीने च झेलले..तुम्ही तिच्या मनाचा विचार केला? आणि तू स्वतः  तुझे आईबाबा अनेक वेळा तिच्या घरी जात होतात. सतत .-- तुला स्वतःला तिचा कधी वाईट अनुभव आला आहे? अग.. कोण..कुठली माणसे सतत तिच्या कडे जात येत असतात. कुणालाही ती दुष्ट,कपटी वाटत नाही..हो ना? तिने कबूल केले. .. हो.. आम्हाला कधीच वाईट अनुभव आला नाही.... मग मी समजून चुकले.. या माझ्या मैत्रीणीच्या बहिणीची ही दर्पोक्ति आहे.. तिला.. बहिणीचे यश बघ...

त्याला पण.. ..

👩‍🎤त्याला पण...??? काल माझ्या साक्षर वर्गात दोन कामकरी महिला अक्षरे जोडून शब्द गुंफत होत्या.. लेकाचे नाव लिहीता आले यामुळे आनंदात होत्या.. इतक्यात . मीनाताई दारात उभी दिसली.. मी चमकून  '"ओहो ..ये ताई,आत ये बसं!" म्हणाले.. आत जाऊन चहाचे आधण ठेवले. व तिला पाणी दिले. माझा हात दाबतच..तिचा दबलेला हुंदका  जोरात फुटला... घळचळा आश्रू ओघळू लागले..मी माझ्या इवल्या फाटक्या ह्रदयाशी तिला धरले.. पाणी पिऊन ती सांगू लागली.. "' ताई.. सहा महिने झाले. दु:ख आत  साठवले आहे.. आज ओठावर आणते.. माझी रजी गेली... एवढेच समद्यांना माहितीये. पण.. माझा जावई हरामखोर .. रोज दारू पिऊन यायचा.तिला बदडायचा..अन् उपभोगायचा!!! ती आठ महिन्याची गरोदर होती.. त्या दिवशी तापाने फणफणली होती.. उलट्यांनी हैराण झाली होती. तरीही बदडली आणि उपभोगली हो.. त्यात तिचा गर्भपात झाला... आणि दोन दिवस तडफडत.. तिने जीव गमावला.. ताई.. तिनेच मला रडत रडत सांगितले. ताई.. मला सांगा.. गळ्यात काळी पोतं असली,तरीही आजारी बाईवर बळजबरी करणे.. ***त्याला सुद्धा बलात्कार च म्हणतात ना हो?*** ताई... दोन...

बालिका घट..

🙎🏻बालिका घट (सुरक्षा?) नेत्राने विनंती केली, " मँडम, लेक दोन वर्षांची झाली, खूपच धाकधूक वाटते. जरा यावर लिहा ना..'" दुसऱ्या.. तिसऱ्या वया पासून  मेंदूतील लिंबीक सिस्टीम मुळे भावनांचे नियंत्रण होऊ शकते.त्यामुळे लेकीला अवयवांची ओळख करून द्यावी. व ... ' हे ' इंद्रियं अतीव महत्त्वाचे ,म्हणून च त्याची स्वच्छता, नियमितता, आरोग्य व संरक्षण जरुरी. हे सांगावे. ज्ञान व भान जरुरी.. मुख्य म्हणजे आम्ही तुझे माता.. पिता.. आमच्या शिवाय कुणी मांडीवर घेणे, पापा घेणे, चिमटे काढणे,कपड्याला हात लावणे, आमीष दाखवणे काही केले तर जोरदार विरोध कर. एक ठोसा दे. ढकलून दे. जास्त जवळ कुणाच्या जायचे नाही. शिष्ट म्हणले तरीही चालेल. पण बेटा, तनमन पवित्र राख. "असे शिक्षण देणे आवश्यक. काही वेळा आप्तच अगदी रक्ताचे नातेवाईक सुद्धा गैर वागतात. व वैर साधतात... मुलं ..एखाद्या नात्याला नाकारत असेल तर मुलीचे कौतुक करावे.. व ते नाते तोडावे , वत्सलता व वैषयिकता यातील फरक ओळखायला शिकवावे... झोपेत दात खाणे, बाहेर एकटी जायला घाबरणे, किंचाळणे, थरथर कापणे,तहान.. भूक.. झोप चक्र बिघाड.. असे...