Posts

Showing posts from October, 2018

गोमाता

🌷 आम्ही अमदाबादला होतो, टुमदार घर.. मागे पुढे आंगण.. बाग बगिचा... एक दिवस दुपारी ४ वाजता .. एक गाय... अचानक मान हालवत .. बागेत घुसली . दुरंगी बोगनवेलीच्या कमानी खाली उभी राहिली ! गाभण होती ! आर्त हंबर .. चौखुरांची थरथर ... कारुण्यमय नजर ... भारलेली... भारावलेली... चुकलेली.. घाबरलेली... अस्वस्थ ... माझ्या सासुबाईनी ओळखले... लवकरच ती माता बनणार ! मी तिला बादलीभर पाणी दिले... घरातील अन्न दिले . सासुबाई ... एक माता... होणा-या गौ मातेला धीर देत होती ! त्या तिच्या पाठीवरुन हात फिरवत होत्या ! तिला वेदना सोसवत नव्हत्या...आम्हाला बघवत नव्हत्या ! दोघींनीही जप सुरु केला ... माझे दोन वर्षीय लेकरु पायात घोटाळत होते! आर्त हंबर ... अश्रू बघून बावर ले होते ! आजीला चिकटले होते! अन् त्या गायीचे वासरु बाहेर यायला धडपडत होते ! सासुबाई च्या सूचने नुसार मी  गायीसाठी खिचडा केला ! एकदाचा देव पावला ! तिने एका गोंडस वासराला जन्म दिला ... मी व सासुबाई बाईनी आनंदे टाळ्या वाजवल्या ! देवापुढे गुळ खोबरे ठेवले ... ते वासरु काही वेळातच टुकु टुकु बघु लागले व टुण टुण उड्या मारु लागले! माझे कोकरु पण  न...

कुलदीपक💐

💥/🌙कुलदीपक.. घराघरातील कुलदीपक उच्च शिक्षण घेतात.उच्च पदं भुषवतात.थाटामाटात उच्च शिक्षीत मुलीशी विवाह करतात... पसारा वाढल्या की..तिला विश्वास देतात.. तू घरचे बघ.मी आहे खंबीर.. हळूहळू तिचेही वय वाढते. त्याच्या आकांक्षा, ध्येय, इगोज,वाढत जातात. त्या बरोबर थोडा अहंभाव.. वाढतो.तिला गृहीत धरून अर्थिक मनमानी/ कारभार सुरू होतात. नोकरी ची धरसोड, कुठल्यातरी न झेपणाऱ्या.. स्कीम, धंदे, व्यसने यात लोभाने  गुंतवणूक.. केली जाते. चंगळवाद ,ईर्षा.. स्पर्धा, मत्सर इ.मुळे तन-मन-धन सर्व बाजूने पाय खोल खोल जातो. बिनदिक्कत हात पसरले जातात... नात्यात/मैत्रीत दुरावा निर्माण होतो. एकच एक कला येते. त्यामुळे वेगवेगळ्या प्रकारच्या नोकरीत कमीपणा वाटतो. पर्याय कमतरता, न्यूनगंड. अन् तो कळू नये म्हणून लपवाछपवी,आततायी पणा,सर्वच.. पत्नी ची आतल्या आत..तडफड,कुतरओढ,स्वप्नांचा चक्काचूर, अर्धवट वयाच्या मुलांचे कोमेजणे, ऐनउमेदीत मुलाने नोकरी सोडून दिली.. एक ना धड वृत्ती बघून आई बाबांचे उद्ध्वस्त होणे, स्वतः ला,घरादाराला नैराश्य येणे. हे सर्व अविचाराने होते.पत्नी वर विश्वास ठेवून ,विचार विनिमय कर...

खास खास घट..💐

🌸खास..खास घट.. पूर्वी *आम* असलेला post man नामक घट ,आम्हा सामान्य माणसासाठी मात्र . *खास खास*  होता. मी लग्नानंतर प्रथमच आईला सोडून दूर अहमदाबादला गेले... तेव्हा.. आई नामक वत्सल घट व मी यांना जोडणारा खास खास दुवा.. पोस्ट मन! आईच्या पत्राची वाट बघताना, आधी पोस्टमनच्या वाटेकडे डोळे लावून बसणे..हा एक छंद जडला... लांबून पोस्टमन येताना दिसला..की हातातील कामे सोडून, धावतच गेट पाशी जाणे.. टपकन् पत्र टाकले की पटकन उचलून घेणे..अक्षरावरून आईचे पत्र ओळखले की..टर्रकन फोडून भर्रकन एका नजरेत आधाशीपणे वाचणे, मग परत.. परत.. सावकाशीने पारायणे करणे. आईचे पत्र म्हणजे एक निबंध... सुंदर रेशीम धारा... वाचताना सुद्धा एखादा मोती टपकन् पत्रावर पडला की भानावर येणे. सर्व.. सर्व.. गोष्टी... सविस्तर वर्णन, कधी कधी मनोगत..  खुशाली.. अगदी शेजारी, पाजारी, माझ्या बागेची सुद्धा आवर्जून चौकशी असे... आईच्या पत्रातून.. अनेक मैलांचे अंतर ह्रदयापर्यंत आणणारा पोस्टमन नामक संदेश वाहक जणू देवदूत भासे. हळूहळू या देवदुताशी माझे मैत्र झाले... कडक उन्हाळ्यात, धुवाधार पावसाळ्यात, कडाक्याच्या थंडीत सुद्धा ...

निग्रह..💐

👩‍🎤निग्रह..नवरात्रात बरेच लोक अनवाणी राहण्याचा नियम करतात. तेव्हा आठवते एक..ह्रद्य घटना.. अनेक वर्षे झाली ही घटना घडून पण त्याचा चटका अजूनही मम मनावर ताजा आहे.. एक मध्यम वयीन अशिक्षित प्रौढा.. तिचा पती सतत दारुत पूर्ण बुडालेला असायचा. रोज रात्री तिला लाखोली व मारहाण.. नेमच जणू! तिचा मुलगा जसजसा मोठा होऊ लागला तसतसा.. त्याच्या मनात पित्याबद्दल घृणा व मातेविषयी मात्र अनुकंपा वाढत चालली.मुलगा शिकून नोकरीला लागला. रोज रोज आईच्या यातना बघत राहीला. कधी कधी वडिलांशी शाब्दिक चकमकी होऊ लागल्या. पण एक दिवस मात्र भडका उडाला... तरुण रक्त चांगलचं उसळलं. आईच्या यातना सहन न होऊन ,चवताळून मुलाने पित्यावर हात उगारला.पिता पुत्राची चांगलीच जुंपली! जन्मदाता कसा.का असेना, आपण त्याच्यावर हात उगारला .. चूक झाली.या भावनेने त्याने आत्महत्या केली. आणि हे सर्व आपल्यामुळेच झाले, या विचाराने.. त्या मातेने स्वतः ला शिक्षा म्हणून...पादत्राणे वापरणे सोडून दिले. भरदुपारी बारा वाजता ती स्त्री.. मुद्दाम दोन कि.मी. दूर.. आड रानात.. काट्याकुट्यात असलेल्या मंदिरात अनवाणी जात असे. तिचा हा नेम जन्मभर तिन...

कृपाळु.. मेघ💐

🌱आजचे कृतज्ञता पुष्प..कै.माई चांदोरकर यांना अर्पण करते.माई.. ना नात्यागोत्याघ्या.. ना रक्ताच्या..पण जीदाभावाच्या.. एक कृपाळु मेघ..एक कनवाळू वृक्ष! अडीच महिन्याच्या लेकीसह.. मी एकटी.. पुणे.. मुंबई प्रवास रेल्वे ने व मुंबई.. अमदाबाद प्रवास विमानाने करून.. घरात शिरताच... कुकर लावला, कणीक भिजवून.. बाळाचं काही करत होते.. तोच.. माई आल्या.. माई.. वयोवृद्ध.. अनुभव सिद्ध.. सुंदर.. प्रेमळ पण.. तापट.. स्पष्ट वक्त्या..माझे दैवत.. माझ्या बाळाला उचलून घेत.. जोरात कडाडल्या... " उन्नती , आल्या पावली मागे फीर.. अग, तुझ्या धीटाईचे आम्ही सारे कौतुक करतो.. पण हा कसला धीटपणा ? आठव्या महिन्यात जन्मलेल्या नाजूक बाळाला.. घेऊन एकटी आलीस ? सभोवती दाट जंगल.. जनावरे मोकाट.. आपले स्वतंत्र बंगले.. नाही शेजार.. पाजार.. नवऱ्याची नाईट ड्युटी.. नाही कोणत्याही सोयी.. सुविधा.. किती लहान बाळं.. आत्ताच्या आत्ता परत जा..ओली बाळंतीण तू..आई / सासु कुणाला तरी सोबत घेऊन ये.. बरचं काही.. मला तर रडू च फुटलं.. लगेचच त्यांनी मला व बाळाला पोटाशी धरलं.. ते कायमचं !!! म्हणाल्या,"मी आहे ग.. येत जाईन रोज.. ...

भोंडला..

भोंडला उन्नती गाड्गीळ भोंडला              हिरव्यागार धरेला उसळत्या सागराला उंच उंच पर्वत राशींना चिडवत- चिडवत, उंच भरारी घेणाऱ्या पक्ष्यांना खिजवत, आमचे विमान ३०००० फुटांपेक्षाही जास्त उंचीवर भ्रमण करत होते. काही वेळातच पाऊस सुरु झाला. नाजूक रेशीम धारांचे एक पटल तयार झाले. त्या पारदर्शक पटलात घुसून त्याला पार करून तेजस्वी सूर्यकिरण काळ्या मेघांवर आपटत होते. झुळझुळ वारा, रेशीम धारा, उजळती रश्मी आणि सावळे मेघ हातात हात घालून रिंगण घेत होते त्यातून एक सुंदर सप्तरंगी पूर्ण गोलाकार इंद्रधनुष्य तयार झाले होते. धरतीवरून ते आपणास अर्धेच दिसते. पण अति उंचीवर विमानातून हे अदभूत पूर्णाकृती इंद्रधनुष्य दिसते ते मी नजरेत टिपत होते. हे रंगीत गोलाकार चक्र बघून मला आठवला पृथ्वीवरील भोंडला.     माझे मन बालपणात गेले.          हस्त नक्षत्रात काळे ढग अजस्त्र भासतात, जोरात गरजतात, विजा कडकडत, जल धारा कोसळतात म्हणून यास हत्तीचा पाऊस म्हणतात. हत्ती हा शक्ती व समृद्धी दाता आहे. साक्षात गजानन! म्हणून त्याची पूजा करतात! अश्विन शुद्ध प...

सांज..💐

🌼 सांज ... सांज सोनेरी उधळत येई अबीर  ... तिज बिलगाया .. चंचल वारे अधीर । तेज बाळ निमुट धरी क्षितिज कर ... पश्चिम माया अतूट , पसरे पदर । निल जळ ऊसळे , अर्घ्य देई सागर .. कृतार्थ वंदन .. आद्य देवा.. दिनकर । गाभुळले नभ .. पक्षी परते कोटरा ... हरखले मन , हरित रानी चौखुरा । इंद्रधनु माळा .. जाती लगबग घरा ... गूज फुलवी मळा .. जीवन सुस्वरा । उन्नती गाडगीळ 🙏

ज्येष्ठ वृक्ष..💐

☂ज्येष्ठ वृक्ष.. *जुन्या प्रत्येक झाडाला पुन्हा बिलगायचे आहे* 1)बहिष्काररुपी चिखलातून ज्ञानेश्वरी कमल कसे फुलले ,ज्ञानवृक्षाला विचारायचे आहे.. 2) कोळूला जुंपूनही रक्ताची शाई कशी केली? हे स्वातंत्र्य वृक्षाकडून शिकायचे आहे. 3) "स्वातंत्र्य माझा जन्मसिद्ध हक्क आहे" हे जुलमी सत्तेला ठामपणे सांगणाऱ्या बीजाला ..धैर्याचे गमक विचारायचे आहे.. 4) निर्माल्यातुनी फुले कशी काय निर्मिली? हे बाबा आमटे नामक दयाळु वृक्षाकडून जाणणार आहे. 5) स्त्री.. शिक्षणासाठी स्वत्वाची ज्योती सतत तेवत ठेवणाऱ्या ज्योतिबा नामक तेजो वृक्षाला कृतज्ञता पुष्प अर्पण करायचे आहे..त्यासाठी.. *जुन्या प्रत्येक झाडाला पुन्हा बिलगायचे आहे... त्यांच्या विचारांचे खत मम मुळांना द्यायचे आहे.* पूर्वी च्या काळी पैशांची चणचण, साधनांची कणकण,नित्य वणवण,सभोवताली भुणभुण, कुरबुर,विरोध, अंधश्रद्धा, आळस असुनही .. अनेक ज्येष्ठ कर्तृत्व श्रेष्ठ ठरले..वटवृक्ष, झाले.त्या वटवृक्षांना आज वंदन!!! आता विज्ञान युगात -- मात्र काही वयाने ज्येष्ठ असले,तरी वाढत्या वेगाबरोबर लालसा,चंगळवादी वृत्ती वर्धित होते आहे.त्यातून काही वय...